„Natomiast nawóz mineralny, w zależności od rodzaju, wnosi dowolny pierwiastek, właśnie ten, którego w glebie jest za mało i który ogranicza wzrost roślin uprawnych.
Prawo minimum. Zdajemy sobie sprawę z tego, że na przykład bez azotu wzrost roślin jest niemożliwy, chociażbyśmy dostarczyli im wszystkie inne niezbędne do życia pierwiastki.
To samo można powiedzieć o fosforze, potasie i każdym innym niezbędnym pierwiastku.
Sformułowanie to odpowiadałoby warunkom wzrostu roślin w kulturach wodnych. Na przykład azot został wyczerpany z roztworu i dalszy wzrost masy roślinnej, po wyczerpaniu wszystkich rezerw w formie wolnych aminokwasów i amidów w tkankach, całkowicie ustaje.
W glebie sytuacja jest trochę inna. Nie dochodzi tam do absolutnego braku jakiegoś pierwiastka, natomiast stale może go być za mało w stosunku do zapotrzebowania roślin. System korzeniowy jest bardzo rozgałęziony i przenika glebę w sposób nadzwyczaj sprawny, jak wykazały na przykład badania Dittmera omawiane w rozdz. 5.
Tanim jednak roślina swój wspaniały system korzeniowy wytworzy, nawet w najbardziej pomyślnych warunkach, musi upłynąć sporo czasu. Na początku wegetacji korzenie są małe i nieliczne, a wówczas problem szybkiego pobierania składników mineralnych jest bardzo istotny, od tego bowiem zależy tempo wzrostu pędów i korzeni oraz możliwość coraz sprawniejszego wykorzystania gleby przez coraz większy system korzeniowy. Na początku okresu wegetacji dynamika wzrostu jest stosunkowo największa.“(16)