„Nocny gość wrócił tymczasem ze świecą do pokoju i ujrzał leżącą na kanapie Andreę. Głowa jej oparta była na poręczy,, jedna noga leżała na poduszce, druga zaś zwisała nad kobiercem. Ciało dziewczyny otulał biały szlafrok.
Mężczyzna uśmiechnął się. W świetle świecy był to uśmiech ponury, taki sam niemal, jaki jednocześnie wykwitł na wargach Andrei.
Nieznajomy wyszeptał kilka słów mających wyrażać miłość i pożądanie, postawił świecę na stole i uklęknąwszy przed Andreą pocałował ją w rękę.
Na twarzy Gilberta wystąpiły krople potu.
Ale nocny gość poczuł, że ręka dziewczyny jest zimna. Wziął ją w swoje ręce i próbował ogrzać, potem objął Andreę, nachylił się i zaczął szeptać do ucha słodkie słowa miłości. Twarz jego dotknęła twarzy dziewczyny była równie zimna jak ręce. Wówczas mężczyzna wstał, spojrzał na leżącą i ujrzawszy małą stopę Andrei wziął ją w ręce i puścił. Noga dziewczyny była zimna jak marmur.
Nieznajomy stał zdziwiony. Tak głęboki sen był dlań niezrozumiały, zimne odrętwienie niepokoiło go. Przez myśl przeszło mu, żeby sprawdzić, czy dziewczynie bije serce, skoro jej członki obezwładniło zimno.
Drżącą ręką dotknął jej dziewiczej piersi.
Wtedy Gilbert zgrzytnął zębami, otworzył drzwi i stanął w nich rozjuszony. Jego oczy pałały płomieniem.“(12)